nieuws

Juni 2014

Nog even en dan is het vakantie. In Bali is de schoolvakantie dan al weer bijna voorbij. De medewerkers genieten van hun welverdiende rust en de kinderen ook. Speciaal de kinderen van de middelbare school, ze zijn allen geslaagd! Ze kunnen nu gaan werken of studeren. Twee van hen krijgen nog een studiebeurs voor de middelbare hotelschool. Alle kinderen en medewerkers bedanken u heel erg voor de steun die u hen gegeven heeft. We kunnen ons voorstellen dat u zich soms afvraagt. Wat is nu eigenlijk de IMPACT van de steun die ik geef aan Stichting Fondsenwerving Pacung-Bali? Dan vindt u hier een antwoord, afkomstig van Anja Oorbeek en Dick Bouwman die vorige maand tijdens een rondreis door Bali ons onderwijsproject bezochten. Dit is de tekst van de mail die zij ons stuurden: “Via vrienden die op Bali een huis hebben hoorden wij van dit project. Ze waren er zo enthousiast over en dat wekte natuurlijk onze nieuwsgierigheid. Wat een fantastisch project ! Om kinderen zulke mooie ervaringsgerichte bagage mee te mogen geven op hun levenspad is gewoonweg geweldig! Het spelenderwijs mogen leren met hoofd, hart en handen. Al jouw zintuigen te mogen gebruiken en daarmee als het ware begrijpen wat bij voorbeeld een kakkerlak of een vlinder is. Met een weegschaal op tafel echt zien en voelen dat een bakje stenen zwaarder is dan een bakje veertjes. Met de centimeter in de hand ervaren dat de hoogte van het schoolbord minder is dan de breedte. Deze ontdekkingen vergeten de leerlingen nooit meer. Gebiologeerd heb ik, Anja , onder meer gekeken naar een kleuter die in opperste concentratie twee vleugels van een vlinder identiek wilde inkleuren, terwijl een van de twee op de kop lag. Het jongetje (een wiskundige in de dop) kreeg er alle ruimte voor en de trots die van zijn gezicht was af te lezen toen de jongen naderhand bij de plenaire afsluiting als een vlinder mocht vliegen, zal ik niet gauw vergeten. Pacung was een ervaring die voor altijd in ons geheugen gegrift blijft staan.” De sfeer van acceptatie, openheid en nieuwsgierigheid zijn naast de informatie de bagage die wij de kinderen meegeven en ook bij ons roept dat emoties op. Niet alleen de kinderen krijgen iets belangrijks mee op hun levenspad, WIJ dus ook, want wij vergeten nooit meer hoe diep het project ons geraakt heeft. . . . . . Zo vergaat het IEDEREEN: de kinderen, de docenten, de ouders, de bezoekers. Een impact dus om voor u als donateur een heel goed gevoel bij te krijgen en te houden.

pacung_bali_img3 pacung_bali_img2

De leerlingen van de senior highschool zijn geslaagd, 20 van de 35 kleuters gaan eind volgende maand naar de basisschool en voelen zich dus geen kleuter meer maar ‘groot’, de kleintjes van de kleuterklas voelen zich ook een beetje groter als er straks 20 peutertjes nieuw aankomen. Een cyclus dus die heel erg herkenbaar is uit onze eigen jeugd. Hoe de culturele achtergrond ook is, veel processen zijn over de hele wereld hetzelfde. Het aantal kinderen dat het meedoet blijft constant: 35 kleuters (plus wachtlijst), 90 à 100 lagere schoolkinderen en 40 middelbare scholieren. Vooral ouders van de kleuters raken meer en meer betrokken bij het gebeuren op school. Het afgelopen schooljaar was zwaar voor het team. Bij de (heel belangrijke) vakgroep Engels gingen twee docenten na beëindiging van hun reeds eerder verlengde contract nu toch echt weg. Ouders en verloofden roepen! De overblijvende docenten wilden de lessen Engels die zij, vrijwillig, gaven aan de hogere klassen van twee basisscholen in Pacung niet opgeven, dus er moest hard gewerkt en veel geïmproviseerd worden. Geweldig dat zij zich er zo dapper doorheen geslagen hebben! Inmiddels hebben zich twee nieuwe mensen gemeld en kunnen we met hen kennismaken na de vakantie. Voor pas afgestudeerde jonge mensen is wonen in het kleine dorp Pacung gewoon niet hip. In het toeristische zuiden van Bali gebeurt het immers allemaal, daar willen ambitieuze docenten in de dop dus heen. Wij vormen niet alleen leerlingen, maar juist ook docenten. Zij gaan immers de methodiek die ze bij ons leren ooit toepassen op scholen in een andere omgeving en vormen zo de basis voor vernieuwing. Het is nooit en nergens gemakkelijk lang bestaande gewoonten in het onderwijs te doorbreken. Dat zijn ook meteen de knelpunten; wonen in een klein dorp en opboksen tegen diepgewortelde gewoonten en onverschilligheid in het reguliere onderwijs. Daarom moeten we er voor zorgen dat de docenten die dat wel willen en aandurven stevig in hun schoenen staan en dus bij ons een heel gedegen training hebben gekregen. Het is uiteraard niet de bedoeling van een nieuwsbrief om u lastig te vallen met onze beslommeringen. omtrent het aantrekken van geschikte docenten, zeker niet als er zoveel positiefs te melden is zoals bij voorbeeld het verslag van Dr. Wayan Artika, onze bevlogen goeroe, die het docententeam altijd enthousiast aanstuurt. Hij volgde voor één keer niet als docent maar als ‘leerling’ in een VWO-groep het thema Slapen. Wat is slaap en waarom slapen wij eigenlijk ? Voor hem (en voor menigeen van ons ook) een totaal onbekend onderwerp. Dit was zijn commentaar: “Ik heb er nooit eerder over nagedacht. Met veel belangstelling volgde ik het vraag- en antwoordspel, waarbij het thema duidelijk werd gedefinieerd en uitgewerkt. Ik zag dat alle vijftien leerlingen geconcentreerd en creatief meedachten en meewerkten. Ik hoorde ze bijna nadenken. Gebruik makend van visuele media en gevolgd door een levendige discussie werd het thema slapen een leerproces dat voor iedereen spannend was. Verbindingen werden gelegd met de biologie, neurowetenschap, bewustzijn / onbewust zijn, dromen, REM slaap, korte en lange termijn geheugen en zelfs geloof / bijgeloof en onze rituelen. Ook voor mij een schat aan nieuwe inzichten. Na bijna twee uur geconcentreerd luisteren, meedenken en vragen stellen werd de les afgesloten met een korte evaluatie en het uitreiken van een heldere samenvatting van het thema. Leerlingen, leerkrachten en pak Nyoman (Frank ) en ikzelf waren eensgezind van mening een fantastische les te hebben meegemaakt. We waren enthousiast over het niveau en de kwaliteit van zowel presentatie van het thema als de gevoerde discussie. Ik heb noch op enige school noch op de universiteit ooit zo genoten van een presentatie.!” Uit de keuze van een onderwerp als ‘Slapen’ kunt u opmaken dat het echt onze bedoeling is de ogen van de leerlingen op vele fronten en breed georiënteerd te openen. Wij kunnen u verzekeren dat dit in Indonesië niet behoort tot de gebruikelijke leerstof voor middelbare scholieren.

pacung_bali_img5 pacung_bali_img4

Made Adi, leraar natuurkunde en coördinator, laat regelmatig de kinderen zelf een keuze maken uit beschikbare thema’s. Heel recent werd gekozen voor het thema Dag en Nacht. Wij maken het iedere dag mee en denken er zelden over na, maar hoe komt het dat er dag en nacht is ? Dat lijkt best wel moeilijk te begrijpen . . . . Het begint met goed kijken. Gewoon met je ogen dus kijken naar een globe die met een zaklamp beschenen wordt. Wat kunnen we overdag zien, wat in de nacht. Kunnen wij kleuren zien in het donker, en zo niet, waarom dan niet ? Wat zien we in de nacht aan de hemel, verandert de maan steeds van vorm, wat is de maan en geeft die zelf licht, hoe lang duren dag en nacht en hoe kunnen wij dat meten ? Allemaal vragen die op te lossen zijn door goed te kijken en diep na te denken. Vooral dat diep nadenken gebeurt zo authentiek. De kinderen zijn overduidelijk in opperste concentratie en zijn zichtbaar apetrots als ze de gecompliceerde stof gaan begrijpen. Natuurlijk werd ook het lokaal versierd in een ‘nacht gebeuren’. Planeten, maan, sterren, aliens, ufo’s, engelen en zelfs spoken waren overal. Leren met hoofd, hart en hand!

Ook voor de leraren is de BSB-methode dankbaar om mee te werken. Het geeft enorm veel voldoening te ontdekken dat de kinderen moeilijke begrippen of nietszeggende formules tòch kunnen begrijpen en toe kunnen passen. Zo leren de leerkrachten de didactiek en methodiek te begrijpen die nodig is om goed les te geven. Voor alle betrokkenen zijn het ervaringen die nooit meer weggaan. Het zijn vooral de docenten die verzuchten ”Moge het ons gegeven zijn lang zo door te gaan . . . . . . !”

Dat hopen wij van harte met hen. Het project is zo inspirerend, de resultaten zo overtuigend, de inzet zo kundig en integer, dit alles moet wel tot iets heel waardevols leiden. Donateurs zijn in deze altijd van cruciale betekenis. Bent u het in het verleden donateur geweest, wij zullen u altijd dankbaar blijven. Bent u in de gelukkige positie dat u nog steeds donateur kunt zijn, weet dat wij uw support nooit zullen beschouwen als iets vanzelfsprekends. Ook bij ons zit het hart op de juiste plaats en ZEER WELGEMEEND danken wij u voor het goede waar u aan meewerkt.

Mocht u nog iets willen teruglezen dan raden wij u aan onze nieuwe website te bezoeken www.pacung.net Ook kunt u op facebook regelmatig geplaatste berichtjes en vooral foto’s bekijken. U kunt facebook openen via de website: www.pacung.net, op de eerste pagina ziet u links onder een f staan, klik daarop en u bent op facebook van de stichting Pacung Bali. Hierbij nog onze dank aan Tom van Leeuwen die jaren lang onze vroegere website heeft beheerd. Leuk om te weten is dat Hennie Bouman en haar man Wilco de Nijmeegse avondvierdaagse gaan lopen en daarbij gesponsord kunnen worden. De opbrengst is bestemd voor onze stichting. Wilt u daaraan meedoen open dan www.devierdaagsesponsorloop.nl/index.php/component/comprofiler/userprofile/wandelaar1420 en meldt u aan !

Wij wensen u allen een fijne vakantie toe.

pacung_bali_img1 pacung_bali_img6