nieuws

15 juni 2012

Deze nieuwsbrief is al nummer 28! Veertien jaar bestaat de stichting. Dit is mogelijk door uw trouwe steun gedurende al deze jaren! Heel erg bedankt namens alle kinderen en hun begeleiders. In deze veertien jaar zijn in nauwe samenwerking met onze lokale uitvoerende stichting YGRP (Yayasan Gemah Ripah Pacung) de doelen van onze projecten continu geëvalueerd en aangepast aan nieuwe inzichten en ervaringen. De aanvankelijk doelstellingen zijn in de loop der jaren door al deze aanpassingen fundamenteel veranderd.
Van 1999-2003 was het speerpunt van de projecten ‘het verlenen van studiebeurzen met als doel een afgeronde beroepsopleiding, samenwerking met het formele onderwijs en het verschaffen van onderwijsmateriaal aan scholen’. Ieder kind in het dorp Pacung dat om financiële reden niet naar school ging, kon rekenen op een studiebeurs. Na enkele jaren werden aan de selectie criteria toegevoegd: competentie, ijver en enthousiasme van de leerling. Het idee dat SFPB kon bijdragen aan het algemeen nut van het dorp Pacung door middel van innovatie van landbouw, tuinbouw en nijverheid bleek in de loop der jaren veel te hoog gegrepen. Ook de samenwerking met het formele schoolsysteem verliep stroef.

Spelenderwijs Leren met Stichting Pacung

Medio 2003 werd na intensief overleg binnen en tussen beide stichtingen begonnen met het ontwikkelen van een buitenschools onderwijsprogramma. Dit programma begon in 2004 onder de naam “Spelenderwijs Leren, Leren om te Begrijpen”. Begeleiders werden getraind en lesmateriaal werd ontwikkeld. Het enthousiasme van de kinderen was overweldigend. Een jongerencentrum kon worden gebouwd. Tweehonderd leerlingen volgen drie tot vier maal per week het programma voor kleuterschool, lagere school en middelbare school.

De laatste 4 jaar is het trainen van jonge leraren een belangrijk onderdeel geworden van het Leren om te Begrijpen programma (BSB: Belajar Dengan Bahagia). Dit veelomvattende programma is voor een belangrijk gedeelte gesponsord door Impulsis. Vijf leraren volgen twee jaar lang dagelijks een intensieve training door mee te werken aan alle lessen (kleuterschool, lagere school en middelbare school). Zij maken zich pedagogische en didactische vaardigheden eigen en werken ook mee aan het schrijven van lesmateriaal. Zoals lesboeken over bèta wetenschappen, wereldgeschiedenis, geschiedenis van Indonesië en sociale wetenschappen. Deze lesboeken worden in eigen beheer geredigeerd en gedrukt. Op deze manier verbreden de jonge leraren hun algemene kennis, ondergaan ze een enorme positieve mentale ontwikkeling en leren ze kritisch te denken en kritiek te aanvaarden. In de toekomst kunnen zij al deze vaardigheden en kennis weer overdragen aan collega’s van de scholen waar zij gaan werken. Dankzij een nieuwe donatie van Impulsis, waarvan het beleid sterk gericht is op kennistransfer en door wie ons project een voorbeeld voor tal van andere onderwijsprojecten in ontwikkelingslanden wordt genoemd, kan dit project in ieder geval nog drie jaar worden voortgezet.

Zo heel beknopt beschreven is het duidelijk hoe de ontwikkeling van doelstellingen in veertien jaar is gegroeid en veranderd: van het mogelijk maken van onderwijs door middel van studiebeurzen en materiële hulp aan scholen naar een onderwijs programma gericht op kwaliteit, innovatie en overdracht van vaardigheden aan jonge leerkrachten. Het team van medewerkers, het bestuur van de SFPB en onze partner in Pacung YGRP hopen dat met uw steun dit project nog zeker tien jaren kan worden voortgezet. De sfeer en de samenwerking binnen het team van medewerkers is voortreffelijk. Via internet houden zij contact met enkele van onze bestuursleden voor raad en inhoudelijke lesadviezen.

Begin juli gaan twee teamleden zelfs trouwen! Putu Surya, al 6 jaar lerares Engels met een excellente presentatie, en Koming Astawa, leraar bahasa Indonesia, die al ruim 3 jaar meewerkt als leraar wereldoriëntatie en twee jaar actief mee heeft gewerkt aan het wereldgeschiedenisboek. Een prima stel. Na hun huwelijk blijven zij beiden op het jongerencentrum werken!

Ook in Bali begint deze maand de schoolvakantie. Alle middelbare school leerlingen en studenten die een studiebeurs kregen hebben met een goed rapport het schooljaar afgesloten. Twee van hen hebben hun VWO diploma ontvangen! Zij hopen in augustus aangenomen te worden voor een vervolgopleiding. Twee jongens van klas 3 VWO hebben met de hakken over de sloot klas 4 gehaald. Zij hebben 6 maanden de tijd gekregen hun inzet en prestaties te verhogen. Als zij hier niet in slagen zal hun studiebeurs worden gehalveerd.

Peuter en kleutergroep
Zoals u misschien nog weet van de vorige nieuwsbrief hebben de begeleiders daarin iets verteld hoe moeilijk het voor hen was om zich in te leven in de wereld en de taal van het kind. Over de denkwereld van een klein kind wordt op Bali (en in de hele regio) nooit erg nagedacht. Kinderen zijn er gewoon, soms zijn ze ‘grappig’, soms ‘lastig’, verder niets. Vooral voor de leerkrachten die bij ons een training volgen en opgeleid zijn als vakleerkracht (Engels, Natuurkunde, Indonesische taal) was het eerst erg vreemd en ‘griezelig’ om in de kleutergroep te moeten werken. ”Hoe kan dat nou, die kleine kinderen weten niets, wat moeten we daar mee, ze snappen toch nog niks?”

Onze stelling “als je daar kunt lesgeven, dan kun je dat overal” werd zeer ernstig betwijfeld. Om hen in te wijden in de kinderwereld hebben we een project bedacht: ‘het verklarende woordenboek’. Dit omdat we toch al bezig waren met ‘letters’. De bedoeling was om met alle letters van het alfabet woorden te kiezen die door de kinderen uitgelegd en getekend moesten worden. Wij schreven de uitleg op.
Tot grote verbazing van de begeleiders bleek het voor hen veel moeilijker dan gedacht aan de kinderen uit te leggen wat iets echt betekent. De volgende verrassing was hoeveel méér de kleuters bleken te weten dan men dacht en ook vaak meer dan ze zelf wisten. Het was wel moeilijk voor begeleiders om de verhalen van de kinderen hun verhalen te laten blijven. Ze wilden ze steeds ‘verbeteren’. Gelukkig hebben zij, door protest van de kinderen, de verhaaltjes met hen samen weer herschreven. Het is een geweldige oefening in goed kijken, begrijpen wat je ziet, er woorden aan geven en schrijven. Halverwege het alfabet kwamen de kinderen zelf om woorden vragen en waren de begeleiders haast nog enthousiaster dan de kinderen. Vlak voor ons vertrek naar Nederland verzuchtten twee van de leerkrachten: “eindelijk weet ik wat een kind is en als ik ooit geld krijg, dan ga ik een kleuterschool bouwen!” Dit waren een leraar natuurkunde en een leraar Engels.

We willen U graag mee laten genieten van een paar ‘verklaringen en tekeningen.’
– Een inktvis is een dier dat in het water woont en week is. Hij heeft haren die je tentakels noemt. Die haren kunnen kleine visjes opzuigen. Hij vindt het leuk om zijn vijanden met inkt te sproeien. Heel snel kan hij vluchten en zich verstoppen onder grote stenen en koraal. De inktvis kan van kleur veranderen om te communiceren. Als hij helder is, is hij blij en verliefd, maar donker is hij boos en woest!

Rizky

– Broeken zijn kleren die je billen bedekken. Ze hebben twee gaten, lange of korte. Ze kunnen wijd zijn of erg nauw. Je kunt broeken ook versieren zodat ze mooier worden. Er zijn ook sportbroeken en ballonbroeken. Bijna alle mensen dragen ze, speciaal onderbroeken.

Broeken

– Garnalen zijn dieren die in het water leven. Hun lijf is krom zoals de letter C. We kunnen ze eten; gebakken of met kruiden. De kleur van garnalen kan blauw, grijs of rood zijn. Maar als ze gebakken zijn, zijn ze allemaal rood. Van garnalen kan je ook trassi maken of garnalen kroepoek. Garnalen hebben ogen die bol zijn, net als slakken.

Garnalen

Tot zover de berichtgeving vanuit Bali. Ook vanaf het Nederlandse thuisfront zijn er ontwikkelingen geweest die wij u willen melden. Er heeft namelijk een wisseling in het bestuur plaatsgevonden. Na vele jaren heeft Vincent Gooskens besloten zijn plaats ter beschikking te stellen en zijn wij zo gelukkig geweest om Arno Ruijzenaars bereid te vinden het bestuur te versterken. Vincent: mede namens alle leerkrachten en kinderen in Pacung heel hartelijk bedankt voor je inspanningen. Arno: we verwachten veel van de inbreng van jouw ervaring op het gebied van ondernemerschap en ontwikkelingssamenwerking! Vrienden, maak ons allen blij met een extra bijdrage!!!