nieuws

11 juni 2009

In december heeft u onze laatste nieuwsbrief en een dvd ontvangen met een overzicht van de projecten in Pacung. Velen van u reageerden enthousiast na het zien van de beelden. Bedankt voor uw reacties! Blij zijn wij ook met de reacties van enkele donateurs op de oproep van ons bestuurslid, notaris in ruste, om via een schenkingsakte voor 5 jaar een donatie vast te leggen. Van harte dank! Dit keer een kortere nieuwsbrief dan u gewend bent met een drietal bijdragen die het bestuur mocht ontvangen.

Spelenderwijs Leren met Stichting Pacung

1. Waarom heb ik, mevrouw E.J. Helle Bruijn, besloten de stichting met een notariële schenkingsakte te ondersteunen?
“Ten eerste: omdat het hier niet gaat om alleen hongerbestrijding, maar om een project dat kinderen in staat stelt een beter leven te krijgen d.m.v. onderwijs. Als oud onderwijzeres heb ik vele jaren het grote belang van goed onderwijs aan kinderen kunnen zien! Kinderen helpen na te denken en te stimuleren zelf te leren ontdekken en te ervaren. Dat is precies wat het “begrijpend leren program “ nu in praktijk probeert te brengen in Pacung Bali! Kinderen krijgen een kans zich te ontplooien en later een goede baan te vinden en daardoor weer hun ouders en dorp te helpen. Ten tweede: mijn persoonlijke ervaring is dat er bij de SFPB geen enkele euro aan de strijkstok blijft hangen. Elke cent komt ten goede van de projecten! Ten derde: ik bewonder het bijzondere groei proces van de Balinese medewerkers.”

2. Notities over de onderwijservaringen van Suardana, een bijna afgestuurde student:
“Na 4 jaar studie kijk ik terug op vier jaren van honger naar kennis en naar steun van docenten. Kennis heb ik maar mondjesmaat gekregen en steun van docenten in het geheel niet. Nu ik met mijn laatste scriptie bezig ben is het bijna onmogelijk mijn docent te spreken en als ik hem spreek kan ik mijn ideeën en scriptieplannen niet bespreken. “Zoek een makkelijk onderwerp in het scriptie archief! Ik heb geen tijd mij te verdiepen in jouw denkwereld!”. U zult mijn teleurstelling begrijpen.

Gelukkig heb ik een geheel andere wereld kunnen ontdekken in Pacung. Sinds 2 jaar werk ik daar zaterdag en zondag mee op het jongerencentrum. Er heerst een sfeer van openheid, vertrouwen, samenwerken en elkaar stimuleren. Er is een schat aan kennis aanwezig in boeken, leermateriaal en op CD’s en DVD’s. Ik word er getraind en begeleid door betrokken begeleiders. Heb er mijn wereldoriëntatie en kennis in een sneltreinvaart kunnen verruimen! En na 2 jaar kan ik dit alles weer aan de middelbare scholieren overdragen. Ik ben een ander persoon geworden, hongerig naar kennis, lees het ene boek na het andere en heb zelfvertrouwen gekregen! Mijn hoop is dat ik straks als leraar op een school kan gaan les geven zoals ik het nu op het jongerencentrum doe.”

3. Notities van drs Wayan Artika:
“Het onderwijs is van meet af aan geen prioriteit geweest in ons land. Er is nimmer voldoende geld gereserveerd voor goed onderwijs. Het beroep van onderwijzer werd gezien als een vak voor de armen. Studenten die voor onderwijzer gingen studeren werden gezien als de dommeriken. Dit is een van de redenen voor het lage niveau van onze onderwijzers. Onderhoud aan schoolgebouwen kon niet worden verricht, lesmateriaal en leer- en leesboeken konden niet worden aangeschaft. Vanaf ongeveer 1990 verbeterde de situatie enigszins, helaas voornamelijk wat betreft de hoeveelheid schoolgebouwen en leerboeken. Het niveau van het onderwijs is tot op heden nog steeds bedroevend. Ik voel mij als docent aan de onderwijsuniversiteit gebonden voor 100% mee te werken aan een programma om het onderwijs te verbeteren en te vernieuwen. Met al mijn vermogens en kracht wil ik mij inzetten voor een vernieuwend en kwalitatief goed onderwijsprogram. Het “Begrijpend Leren” program op het jongerencentrum bevat al deze positieve elementen! Ik voel mij er in mijn element en vindt het een groot voorrecht daar mee te mogen werken! Er is een leercommuniteit ontstaan met een intens positieve uitstraling. De inzet van alle medewerkers is enorm. Dank ben ik, namens mijn dorp Batungsel, verschuldigd aan Impulsis die het ons mogelijk heeft gemaakt een identiek” Begrijpend Leren” project te beginnen. De bouwfase is dit jaar voltooid en sedert 6 maanden kan de eerste groep van 30 kinderen al worden opgevangen.

Ik hoop van harte dat de projecten in Pacung en Batungsel kunnen blijven groeien en bloeien de komende tien jaren. Twee helder brandende kaarsjes in een donker onderwijssysteem zonder idealisme en innovatie! Ik ben er zeker van dat het “ Begrijpend Leren” model van grote betekenis is als een helder alternatief: een educatieve methodiek met grote kwaliteit. Kwaliteit en idealisme is wat ons onderwijs nodig heeft. Daar wil en zal ik mij voor sterk maken in woord en daad. Dit model kan zich alleen verder ontwikkelen en navolging vinden buiten het formele onderwijs, dat helaas nog steeds wordt aangestuurd door een star feodaal systeem.”

Spelenderwijs Leren met Stichting Pacung

Het bestuur kreeg het verzoek voorgelegd een kort overzicht te geven van het aantal sponsor- kinderen dat op dit moment dankzij een studiebeurs een opleiding heeft voltooid en een baan heeft gevonden. Dit zijn er in totaal 35, te weten 5 leraren, 3 garagemonteurs, 1 medewerker autodealer, , 3 medewerkers hotelfrontoffice, 1 medewerker computeradministratie, 1 medewerker ziekenhuisadministratie, 1 monteur AC, 4 medewerkers naaiatelier, 1 medewerker bouwbedrijf, 1 visagiste en 2 medewerkers schoonheids-/kapsalon, 2 baliemedewerksters, 3 restaurant medewerksters, 2 telefoontechnici, 2 medewerksters artshop, 2 chauffeurs, 1 internet technicus. Zonder een studiebeurs had geen van hen naar school kunnen gaan,laat staan een vervolgopleiding kunnen volgen.

Nog studerend (jaar van afstuderen) in totaal 9: 1 student Engels (2010); 2 verpleegsters (2011); 1 sportleraar (klaar); 1 student geschiedenis (2010); 1 godsdienstleraar (2009); 1 studente maatschappelijk werk (2010); 1 student Balinese literatuur en taal en 1 student hotelschool (2010). Kinderen die in 2009 een studiebeurs ontvangen: 26 middelbare school; 11 lagere school.

Helaas hebben 14 kinderen in de afgelopen 10 jaar hun opleiding niet voltooid.

In 2008 heeft het bestuur van onze zusterstichting in Pacung (YGRP) in overleg met het bestuur van de stichting besloten zeer selectief te zijn in de keuze welke kinderen na hun middelbare school een vervolgopleiding kunnen gaan volgen. Criteria naast een diploma middelbare school zijn hun persoonlijke ontwikkeling, hun ijver en wil om een doel te geven aan hun leven, participeren in discussies en ijver in lezen van boeken. De sponsorkinderen worden dagelijks gevolgd en gesteund door het team van het jongerencentrum. Elk kind heeft een persoonlijke mentor.

Vanuit Bali aan u allen een warme groet van de kinderen en studenten uit Pacung. In december ontvangt u van ons weer een uitgebreide jaar rapportage.
Namens het bestuur, Marga en Frank van Akkeren.