nieuws

10 juni 2013

Het is weer tijd om u wat informatie te geven over wat we met uw geld doen en gedaan hebben. Laten wij deze keer eens beginnen met onze ‘meesters en juffen’, die zonder uitzondering heel betrokken en gemotiveerd zijn. Het is een hechte groep met veel liefde voor de kinderen. De pasraman (u weet wel, onze open lucht leslocatie) heeft thans een team van 18 medewerkers.

Spelenderwijs Leren met Stichting Pacung

Helaas nemen, na jarenlange inzet, vier zeer bekwame en gedreven mensen afscheid van ons. Putu en Koming, sinds een jaar getrouwd, hebben net een baby gekregen en vertrekken (traditiegetrouw) naar Koming’s ouderlijk huis in midden Bali. Aldaar willen zij een zelfde project starten. Een ander gaat naar Kalimantan (Borneo) om daar te gaan proberen het in Pacung geleerde in praktijk te brengen. Het lijkt een probleem dat in korte tijd zoveel expertise en ervaring verdwijnt, maar de resterende groep ervaart het als een uitdaging om het stuur over te nemen. In september zullen vier nieuwe medewerkers aangenomen worden met als doel zich ook een voor hen nieuwe, contextuele en meer holistische onderwijsmanier eigen te maken. Dat is niet zo vanzelfsprekend en gemakkelijk als je opgeleid bent om alleen maar in één vak les te geven. Maar als ook zij na hun training weer vertrekken bereiken wij langzaam maar zeker één onzer doelen: zinvol beter onderwijs ook verder dan Pacung te verspreiden.


In verband hiermee is ook het volgende nieuws leuk: Suardana, één van onze vroegere studenten, die gesteund door onze stichting, 4 jaar geleden is afgestudeerd en 2 jaar intensief heeft meegewerkt op het jongerencentrum kwam eind maart de pasraman en ons bezoeken. Het klikte direct weer! Hij was blij verrast dat er al weer 3 nieuwe themaboeken waren geschreven door onze medewerkers. Ik ga ze allemaal lezen en op school promoten! In mei stuurde hij ons een e-mail met zijn mening over het geschiedenisboek ‘De wereldgeschiedenis in vogelvlucht’.


“Ik heb dit boek in één ruk uitgelezen. Het was alsof ik weer terug was op ons centrum in Pacung. De geschiedenis wordt verteld in een logisch verhaal, oorzaak en gevolg. En laat zien hoe alles met alles te maken heeft en alle volken bijna dezelfde egocentrische karaktereigenschappen erven. Vooruitgang in wetenschap en techniek bracht vooruitgang in een deel van de wereld. Maar hier op Bali is in ons onderwijs nog niets verbeterd! In mijn omgeving en in mijn werk (onderwijzer) zie ik dat het evenwicht tussen goed leven (aandacht en zorg hebben voor elkaar) en het alleen zelf genieten van de vooruitgang (bezit van moderne motorfiets en GSM, TV) helemaal zoek is! Vragen over je eigen verantwoordelijkheid, over het doel van je leven en je werk worden niet gesteld. Op mijn school wordt nooit nagedacht, laat staan gesproken over de kwaliteit van lesgeven, maar alleen over hoe kan ik zo snel mogelijk weer naar huis! Vernieuwing, creativiteit en betrokkenheid met de leerlingen zijn geheel afwezig. Daarom is jullie training zo belangrijk! Al lezend werd ik me weer bewust van mijn verantwoordelijkheid en van de betekenis van mijn leven voor mijzelf en voor mijn land. Heel erg bedankt voor dit boek. Ik ga nog extra mijn best doen om in mijn school begrippen als kwaliteit en creativiteit vorm te geven!” Heel veel dank aan jullie en mijn donateurs.

Spelenderwijs Leren met Stichting Pacung

Mede dankzij de stichtingsactiviteiten is de school in Pacung nog de beste school in de omtrek. Onlangs heeft de regering besloten dat het vak Engels op de lagere scholen niet meer verplicht is. Veel scholen in de omgeving, die Engels toch graag als vak willen behouden, hebben moeite om leerkrachten te vinden die dit kunnen. Ons team heeft nu besloten om drie scholen daarmee te helpen en er Engels te gaan geven. Wij zijn hier heel blij mee omdat dit een goede ingang is om onze methode bij de scholen de deur in te krijgen. Het steentje in de vijver maakt steeds grotere kringen!

Spelenderwijs Leren met Stichting Pacung

Nu even over de kinderen. Het aantal kinderen dat komt blijft redelijk stabiel. In de oogsttijd moeten ze alleen vaak hun ouders op het land helpen. Omdat in Indonesië de prijzen ook maar steeds blijven stijgen, neemt het aantal kinderen dat voortijdig van school gehaald wordt om te werken ook toe. Het is dan fijn dat ze toch nog bij ons mogen blijven komen. Het maakt het lesgeven lastiger, maar is toch voor hen zeer de moeite waard. De middelbare scholieren zijn allemaal over en de oudsten wachten nog op de uitslag van hun eindexamens maar zullen nu ongetwijfeld geslaagd zijn. Ze hebben hard gewerkt. We laten het u nog weten. Als laatste, maar niet als minste: de kleuterschool. Zeer populair tot in de verre omtrek. 35 stralende kindertjes en een lange wachtlijst. Misschien kunnen we u iets laten meebeleven door het volgende verhaaltje:

“Zoals al eerder vermeld krijgt iedere nieuw aangekomen leerkracht de zenuwen bij de opdracht om ook les te gaan geven bij de kleuters. Doodeng vinden ze het. In eerste instantie onderschatten ze de kinderen dan ook hevig. Ze gaan dan bijvoorbeeld 10 minuten lang uitleggen dat een slang een dier is dat geen poten heeft. Hun gezichten zijn goud waard als ze dan onderbroken worden door een kleuter die zegt: “ja hoor, dat weten we wel en hij heeft ook geen oorschelpen dus dan legt hij eieren! Waarop een volgende dan weer zegt: “nou, maar een dolfijn en een walvis hebben ook geen oorschelpen maar dat zijn wel zoogdieren hoor!” Na de eerste verbijstering over het feit dat de kinderen vaak meer weten dan zijzelf worden ze steeds enthousiaster. Het is natuurlijk niet ieders sterke kant, maar al gauw beginnen ze er zo veel plezier in te krijgen dat ze nu ook ‘moeilijke’ dingen kunnen en willen uitleggen. Een leuk voorbeeld daarvan is het onderwerp seizoenen. Lente, herfst en zomer leverden niet zoveel problemen op maar winter met ijs en sneeuw, hoe doe je dat als je daar zelf geen ervaring mee hebt? Het is ze geweldig gelukt. De klas werd aangekleed met witte lappen, kale takken met watten en zacht blauwe “lucht”. Midden in deze ‘kou’ zat een dik aangeklede juf het boek ‘Kikker in de kou’ van Max Velthuis te lezen. In de poppenkast vlakbij werd Kikker wakker, keek naar buiten en vroeg zich af wat er aan de hand was (met de eerste regels van het boek). Daarna nam de juf het over en las/speelde het verhaal verder. De kinderen waren doodstil en totaal gevangen in het verhaal. Na een diashow over onze Friese tuin in de sneeuw, berijpte takken en sneeuwkristallen zeiden de kinderen: “Juf, we hebben het koud!” Nog weken- lang hebben ze sneeuwpoppen, vogelhuisjes en sneeuwkristallen geknipt. De watten waren snel op in Pacung! De jonge leerkrachten krijgen op deze manier, bij de kleuters pas een idee hoe de taal van het kind te gebruiken en in de denk-fantasiewereld van kinderen te stappen. Een totaal nieuwe ervaring voor hen maar één waarvan ze erg gelukkig worden en heel veel leren.”

In de vorige nieuwsbrief vertelden wij u dat een PABO directeur uit Papua Nieuw Guinea een aantal leerkrachten bij ons wilde laten trainen. Onze stichting kan hen kost en inwoning bieden maar geen reis- en zakgeld. Helaas zijn hiervoor nog geen fondsen beschikbaar. Er moet nog een bedrag van € 7.500 gevonden worden. Dit project is voorlopig in de ijskast gezet. Erg koud voor mensen uit Papua! Wél goed nieuws is dat de Ruud Stoop Stichting aanbood om de kleuterschool te sponsoren. Heel fijn! Verder kunnen we u nog melden dat de nieuwbakken vader, Koming Astawa samen met Marga een boek heeft samengesteld met 60 verhalen en sprookjes in twee talen, Engels en Indonesisch. We zijn daar aan begonnen omdat het erg moeilijk is verhalen te vinden die goed vertaald zijn in het Engels of vanuit een andere taal in het Indonesisch. Het boek is af. Het wachten is nog op de illustraties die door weer andere medewerkers en sommige kinderen worden gemaakt.

Spelenderwijs Leren met Stichting Pacung

Een vernieuwde stichting website is in de maak. Teksten zijn allemaal aangepast zodat ze geschikt zijn voor online gebruik, ook het fotoarchief staat grotendeels online! Kijkt u over een of twee maanden op de website, misschien kunt u zo nog meer mensen enthousiast maken om de kinderen van Pacung te helpen.

Hartelijk dank voor uw steun en een fijne vakantie toegewenst door het bestuur.