nieuws

1 december 2012

Wat drijft u en ons om een project te steunen? Welke motieven hebben wij en waar komen die vandaan. Bijna altijd zijn die motieven heel concreet te duiden. Wij laten de secretaris van onze stichting aan het woord:

“Twintig jaar al ga ik ieder jaar naar Bali. Niet om te overwinteren, maar om daar bij een Balinees gezin te zijn dat mij bijzonder dierbaar is. Vanuit mijn vakantieadres in het zuiden van Bali ga ik jaarlijks naar Pacung, aan de andere kant van de bergen in het noorden om daar ons project te bezoeken. Dat project raakt mij diep. Ik ben namelijk een oorlogskind en daardoor was ik vroeger net zo kansarm als veel kinderen in Pacung. Kinderjaren markeren altijd een leven en ook ik ben die kindertijd niet vergeten. Naast enorme materiële oorlogsschade, was er in de naoorlogse jaren ondenkbare armoede en vooral gebrek aan alles, ook aan goed onderwijs. Wij leerden schrijven met griffel en lei. Het onderwijs werd uiteraard nog volgens vooroorlogse methodes gegeven, dus lezen en rekenen werd klassikaal opgedreund. Inzicht en begrip werden geacht vanzelf te komen met de jaren. In mijn optiek was het echt een kansarme start. Desondanks heb ik via wat omwegen toch mijn weg in het leven gevonden. En dat is precies wat de stichting in Bali doet: kinderen op weg helpen naar hun toekomst. Iedere keer dat ik in Pacung ben treft mij de leergierigheid van onze Balinese kinderen, hun opgewektheid en de intense concentratie waarmee ze alles doen. Maar wat mij ook treft èn raakt is de interactie tussen de docenten en de kinderen. Warm en zeer stimulerend om actief mee te denken of te doen. ‘Vitaal, doeltreffend en harmonieus’ zijn voor mij de kernwoorden van ons project. Het jongerencentrum (Pasraman) bruist letterlijk van de activiteiten, want 35 kinderen volgen kleuteronderwijs (tot 2006 niet aanwezig in Pacung maar wel noodzakelijk om voorrang te krijgen bij inschrijving voor de basisschool), 90-100 aanvullend basisonderwijs en 40 aanvullend middelbaar onderwijs. Dat aanvullend onderwijs is nodig omdat er alleen maar publieke scholen zijn die slecht presteren. Het resultaat laat zich raden: in de verre omtrek presteert geen enkele basisschool zo goed als die in Pacung, omdat veel kinderen vrijwillig bij ons aanvullend onderwijs volgen. Het is allemaal het directe gevolg van uw betrokkenheid, want zonder uw steun kan geen jongerencentrum worden opgericht, kunnen geen docenten worden betaald en kunnen geen onderwijsmiddelen worden aangeschaft. Uit de grond van ons hart heel, heel veel dank voor uw steun”.

Spelenderwijs Leren met Stichting Pacung

En nu de dagelijkse praktijk van de Pasraman:
– Het team docenten en medewerkers is een hechte en compacte club. Dankzij intensief overleg is er een goede samenwerking. In het kader van een mede door Impulsis gesponsord project zijn er vier nieuwe, net afgestudeerde leraren aangenomen. Zij worden twee jaren zorgvuldig begeleid en ingewijd in de methodiek van ons begrijpend leren programma om dit daarna elders in Indonesië uit te dragen.
– Elders is kleuteronderwijs sporadisch aanwezig en onbetaalbaar. Op het centrum geven alle leerkrachten er les. Dat was voor hen volslagen onbekend en vooral ook behoorlijk eng. Maar zoals zo vaak als men ergens tegenop ziet, zijn ze nu allemaal ‘om’ en genieten van het werken met de kleuters. Op de laatste ouderavond werd door de ouders erg enthousiast, vol lof en met groot respect gesproken over het kleuteronderwijs dat voor hun kinderen anders niet mogelijk zou zijn.
– Begin september hebben twee bestuursleden van de Stichting Ruud Stoop Cultural School de Pasraman bezocht. Al twee jaren ondersteunt deze stichting het begrijpend leren programma. Zij waren erg onder de indruk van de kwaliteit van het programma en het enthousiasme van kinderen en medewerkers. ‘Wij hadden niet kunnen dromen dat het zó goed gaat!’
– Op dit moment bezoekt een directeur van een PABO uit Papua (het vroegere Nieuw Guinea) met vier van zijn leerkrachten de Pasraman om de nieuwe methoden van lesgeven te ontdekken en om in het verre Papua de methode en de leermiddelen toe te passen die in Pacung ontwikkeld zijn. Saillant detail: de directeur van een overheidsacademie wil de methodiek komen leren en begrijpen die de laatste tien jaar is ontwikkeld door de medewerkers in Pacung!
– In oktober heeft Wiebke Endres uit Bremen (Duitsland), docente fysica, chemie en wiskunde, twee weken meegewerkt op de Pasraman.
Van de kleuterschool tot het hoogste niveau van de middelbare school heeft een onvermoeibare Wiebke door haar enthousiasme en gedrevenheid de kinderen kunnen boeien en de docenten gestimuleerd. Elk onderwerp werd zodanig gepresenteerd dat het voor de kinderen direct zichtbaar en dus begrijpelijk werd. Verhalen, proefjes en situaties uit het dagelijks leven vormden de context voor het snel leren van dingen die anders vaag en abstract zouden blijven. Kinderen weten dat zeewater zout is, maar weten natuurlijk niet hoe je dat zout eruit kunt halen. Dus klapperdop met zeewater in de zon zetten en ziedaar, de volgende dag kun je de zoutkristallen zien en proeven. De vele voorbeelden in haar lessen maakte het vooral voor de leerkrachten heel duidelijk hoe belangrijk leren in context is.
Al jaren is dat een onmisbaar element in het spelenderwijs leren programma in Pacung. Tot onze grote vreugde was Wiebke zelf ook erg onder de indruk van de gretigheid waarmee haar vernieuwende ideeën ontvangen werden. En…voor haar was het een enorme eye-opener dat de mensen in Pacung onder zulke armoedige omstandigheden moeten en kunnen leven.
Dit is het verslag dat zij zelf maakte en ons toezond:

“De magie van kennis. Tijdens mijn opleiding in Duitsland, Nederland, Engeland en de VS werd ik geconfronteerd met de beginselen van contextgebonden leren. Het plaatsen van het kind in een levensechte context van probleemsituaties voldoet aan mijn idee omtrent de leeropdracht die elke school jegens kinderen heeft. Elk lesthema moet worden aangeboden als een probleem dat wij samen moeten oplossen. Gedurende mijn verblijf in Pacung werd ik niet alleen geconfronteerd met een cultuur die doordrongen is van magie en angst, maar werd ik door de kinderen geconfronteerd met leermethodes van het formele staatsonderwijs die niet het eigen maken en begrijpen van de leerstof als doel hebben. Betekenisloze formules van buiten leren vormt in het staatsonderwijs de kern van het leren. Zo verwordt bv. de stelling van Pythagoras tot een verzameling woorden die wel correct afgeraffeld, maar niet toegepast of uiteengezet kan worden. In Bali werd ik mij ervan bewust dat weten zonder context volkomen leeg weten is en zonder enige betekenis blijft, omdat men niet in staat is kennis actief te benutten. Mijn gesprekken met de kinderen benadrukten op indrukwekkende wijze de betekenis van contextgebonden leren boven alleen maar theoretische beschouwingen. Het lage ontwikkelingsniveau van de bevolking en gebrek in economisch, medisch en sociaal opzicht, worden toegedekt door kleurrijke rituelen en gebruiken. Een wereld vol magie die geen ruimte laat voor de vraag naar eigen verleden of toekomst en die daardoor de mensen afhoudt van een betere toekomst. Als lerares natuurwetenschappen was het voor mij verbazingwekkend dat het simpele geloof in magie en de gunst van de goden de vraag naar het ”Waarom” – en daarmee elk natuurwetenschappelijke besef – in de weg stond. Scholieren zo vroeg mogelijk te vormen tot vragende en kritische mensen is – naast karaktervorming – zeker de hoofdtaak van dit jongerencentrum. Mijn ervaringen in de afgelopen twee weken hebben de grote betekenis benadrukt van onderwijs dat actieve deelname van kinderen en een open vraagcultuur bevordert. Van harte dank ik Frank en Marga die dit voor mij mogelijk hebben gemaakt, alsmede alle leerkrachten en kinderen die mij in hun wereld zo hartelijk hebben begroet en door wie ik een nieuw perspectief kreeg op mijn taak als lerares en ook een gewijzigde blik op mijn leven. Dank!”

Niet alleen de Pasraman bruist van activiteiten, ook de stichting staat niet stil. In juni van dit jaar is Arno Ruijzenaars benoemd tot nieuw bestuurslid. Hij is een jonge kordate ondernemer die – veel meer dan de zittende bestuursleden – bekend is met sociale media. Die expertise kwam meteen van pas in een competitie die werd georganiseerd door de NRC. Goede doelen konden in de vorm van een advertentie hun boodschap bekend maken. Gewonnen heeft onze stichting niet, maar de advertentie mag er zijn en de boodschap is helder. Oprecht veel dank aan de mensen van het reclamebureau die dit in zeer korte tijd belangeloos voor ons deden. Oordeel zelf aan de hand van de bijgevoegde kaart.

Spelenderwijs Leren met Stichting Pacung
Het voorgaande verhaal geeft wel een beeld van de gang van zaken op de Pasraman, maar kan niet tot uitdrukking brengen hoe trots wij zijn op ons project. Trots omdat het in ieder opzicht een succes is, zeer zeker ook trots dat ons project wordt gesteund door u allen en door met name ook de stichting Trein, stichting Reek Versteegh en Impulsis.

Fijn dat u in ons gelooft en dat zo genereus laat blijken. Namens het bestuur van de SFPB en alle medewerkers in Pacung goede Kerstdagen en een Gezond Nieuwjaar.